Lief dagboek...

Lief dagboek...

Lief dagboek...
 

Sympathiepijn
05/12/2012
Als je voet geamputeerd moet worden, of je hele been of arm of welk ander hangend ledemaat dan ook, dan schijn je last te kunnen krijgen van fantoompijn. Enorme jeuk aan tenen of vingers die allang niet meer aan je lijf vast zitten. Wonderlijk maar waar. Ik denk dat iets nieuws heb ontdekt. Sympathiepijn. Daar heb ik last van, sinds kort. Mijn linker borst, waar een dikke 2 maanden geleden een kleine tumor uit verwijderd is, heeft veel pijn gedaan maar is inmiddels weer prima dik in orde. Beetje een sneu tiepje is het geworden, met een grijnzend litteken van hier tot gunder, maar het brave borstje doet nog vrolijk mee. Nu is vorige week  boven mijn andere borst een Port-o-Cath ingebracht. ( De artsen noemen het een 'kastje', en dat klinkt gezellig, als een vrolijk vogelhuisje en dat is het toch echt niet). Het is een soort 'dopje met slangetje' waar straks de chemo ingespoten kan worden en dat schijnt dan weer handig te zijn voor mij en mijn lijf tijdens de behandeling. Het was een kleine ingreep en het ging goed maar nou doet mijn rechter borst dus pijn want het vogelhuisje dat geen vogelhuisje is duwt en trekt en doet een beetje zeer. En nu laat mijn sneue linker borstje ineens weer van zich horen, zomaar, op een onbewaakt moment; zeurderige pijnscheutjes of ander ongemak. Alsof die twee tietjes met elkaar communiceren; 'Meid,Heb jij ook zo'n last?' 'Kind, hou op schei uit! als ik hier druk heb ik daar pijn!' Ik hou m'n mond maar en hang er zwijgend tussenin..... 
2 Reacties | Reageren
Wim   |   06/12/2012
Dag Mylene, openheid met humor combineren; jij kan dat. Thumbs up! En doe ze de broek op! (uitdrukking uit twente, betekent; zet 'm op!!!)
Kaat   |   11/12/2012
Goed he van die portokat dat wordt een deel van je lijf en je vergeet em ook vaak nadat de kuren voorbijzijn. Heb hem nog steeds eerst na de standaard chemopakket en dan not eens 18 keren voor de hercepine. Dat eiwit op kankercelwand is niet gevaarlijk maar de herceptine gaat zich daarmee binden zodat ze zich niet meer met andere cellen geclusterd kunnen worden. Grappig hoe we één worden met onze K zonder er zielig over te doen. Doe zo voort. Zo moeten er ook zijn.

Plaats een reactie

Uw naam
Uw reactie
Captcha
 
Blog
Lief dagboek...
Agenda
Komt dat zien, komt dat zien!
Nieuws
Nieuw, nieuwer, nieuwst.
0 1 2 3 4 5 6 7 8 9
0 1 2 3 4 5 6 7 8 9
0 1 2 3 4 5 6 7 8 9
0 1 2 3 4 5 6 7 8 9
Beeldmateriaal
Uit de oude doos...
Contact
Wie,wat,waar... en een waterpistool!
Mylene
Door de jaren heen...
Muziek
Ook heel leuk als cadeautje.
Social Media
Gewoon omdat het kan
Facebook Twitter