Lief dagboek...

Lief dagboek...

Lief dagboek...
 

Het komt goed!
26/01/2013
Kijk, dit zijn de feiten; 1 op de 8 vrouwen krijgt borstkanker. In Nederland krijgen jaarlijks 15.000 vrouwen (en een enkele man, jawel die kunnen het ook krijgen) de diagnose borstkanker. 90 procent leeft na 5 jaar nog. Dat klinkt als een goeie score; 90 procent. Ik was nooit goed in rekenen maar 90 procent schept vertrouwen. Sinds ik met borstkanker te maken heb wordt ik wonderlijk vaak aangeschoten door vrienden, kennissen of volslagen vreemden die allemaal wel ergens iemand kennen met 'precies hetzelfde als jij! De zus van mijn moeders oudtante en daar de buurvrouw van, die had het ook! Die is er weer helemaal bovenop gekomen! Dat is nou 8 jaar geleden en die heeft er niks geen last meer van! Goed hè! Kop op meid, het komt goed!' Zie je wel, denk ik dan, het kan heus goed komen. Vol vertrouwen en goede moed pak ik dan de draad weer op om met een gerust hart aan het einde van de dag in bed tegen m'n vriend aan te kruipen. Totdat ik me plotseling realiseer, meestal midden in de nacht, dat er ook andere verhalen moeten zijn. Verhalen die ik verdomd weinig hoor. Over de zus van je moeders oudtante en daar een overbuurvrouw van die er niet bovenop kwam. 'Meid, 't is nou 8 jaar geleden maar ik weet 't nog als de dag van gisteren...wat een lijdensweg! Veels te jong nog........Wat een rot ziekte!' Die verhalen zijn er natuurlijk wel, maar die vertellen ze je niet......en dat is misschien maar goed ook.  
4 Reacties | Reageren
Monique   |   26/01/2013
Zo ontzettend veel respect voor je! Ik hoop écht dat je dit alles gaat overwinnen (de sluipmoordenaar)en over een tijdje "schoon" mag zijn. Dikke opbeurknuf, van totaly stranger Monique
Kaatje   |   27/01/2013
Hey Mylene, deze gedachte krijg je inderdaad als je weer net je kuur gehad hebt hè, omdat je dan toch weer even voelt wat er voor nodig is om die rotziekte uit je lijf te krijgen. Maar dan na een paar dagen voel je je toch weer ineens bij die 90%.horen. Gelukkig maar! Heel veel sterkte Van een van de vele lotgenoten.
Astrid   |   27/01/2013
Pfffff..hoe herkenbaar is dit.... Vorig jaar zat ik in hetzelfde schuitje als jij, ik heb met een lach en een traan je verhaal gelezen..... 't is dat ik het niet zo leuk kan brengen, maar anders kan ik er een boek over schrijven.... Ik kan alleen maar zeggen, heel veel sterkte en vanaf nu een trouwe volger van je blog.
Dominique   |   28/01/2013
Nee lieverd, natuurlijk gaan ze dat niet zeggen! In het kader van " de wens is de vader/moeder/opa/oma en het kind van de gedachte". Veel te eng om bij stil te staan dat het ook niet goed kan aflopen. Dus daarom roepen we met ons allen "HET KOMT VAST GOED" en zitten dan vervolgens jankend achter het toetsenbord..... Ik duim voor je.

Plaats een reactie

Uw naam
Uw reactie
Captcha
 
Blog
Lief dagboek...
Agenda
Komt dat zien, komt dat zien!
Nieuws
Nieuw, nieuwer, nieuwst.
0 1 2 3 4 5 6 7 8 9
0 1 2 3 4 5 6 7 8 9
0 1 2 3 4 5 6 7 8 9
0 1 2 3 4 5 6 7 8 9
Beeldmateriaal
Uit de oude doos...
Contact
Wie,wat,waar... en een waterpistool!
Mylene
Door de jaren heen...
Muziek
Ook heel leuk als cadeautje.
Social Media
Gewoon omdat het kan
Facebook Twitter